24 Απρ 2014

Αργεντινή: Τα αντρικά «σφυρίγματα» στις γυναίκες έγιναν πολιτικό ζήτημα


Στην Αργεντινή δεν αργεί πολύ να γίνει πολιτικό οποιοδήποτε ζήτημα προκύψει, με έντονη σε αρκετές περιπτώσεις αντιπαράθεση μεταξύ περονιστριών-ών και μη.

Όλα ξεκίνησαν από την εκστρατεία που οργάνωσε στην Αργεντινή οργάνωση για την προστασία των γυναικών στο πλαίσιο της Εβδομάδας Δράσης κατά της Παρενόχλησης, που τελεί υπό την αιγίδα της ΜΚΟ «Stop Street Harassment». 

Οι δράσεις της οργάνωσης στη χώρα της Νοτίου Αμερικής περιλάμβαναν μηνύματα στο διαδίκτυο και τα ΜΜΕ, αλλά και 7.000 αφίσες σε κεντρικούς δρόμους του Μπουένος Αϊρες με στόχο την αφύπνιση των γυναικών. 

Όμως ο κυβερνήτης του Μπουένος Αϊρες, Μαουρίσιο Μάκρι, εμφανίστηκε πολύ δύσπιστος με το θέμα. Μιλώντας πριν από λίγες μέρες σε ραδιοσταθμό εξέφρασε την άποψη ότι οι γυναίκες κολακεύονται όταν τις πειράζουν στο δρόμο. 

«Δεν τις πιστεύω αυτές που λένε ότι ενοχλούνται. Γιατί δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι πιο ωραίο από το να ακούει μια γυναίκα 'τι ωραία που είσαι'» είπε μεταξύ πολλών άλλων. 

Άμεση ήταν η αντίδραση του Εθνικού Κέντρου κατά των Διακρίσεων, το οποίο καταδίκασε έντονα τα όσα είπε. Δεν ήταν μόνο οι δηλώσεις που προκάλεσαν την καταδίκη, αλλά και το γεγονός ότι έγιναν από τον μεγάλο πολιτικό αντίπαλο της προέδρου της Αργεντινής, Κριστίνα Φερνάντες. 

Αλλά και εκπρόσωποι άλλων πολιτικών κομμάτων καταδίκασαν τις δηλώσεις του. Η Βικτόρια Δόντα, βουλευτίνα της κεντροαριστερής συμμαχίας Frente Amplio, δήλωσε: «Μπορεί σε εκείνον να αρέσει να του φέρονται σαν αντικείμενο στον δρόμο, αλλά πρέπει να μας ζητήσει συγγνώμη, γιατί είναι δημόσιο πρόσωπο και έχει ευθύνη».

"Στην Αργεντινή οι γυναίκες εξακολουθούν να είναι σε δυσχερή θέση. Το ζήτημα είναι ότι από τη φράση 'τι ωραία που είσαι' μέχρι κάτι πιο χυδαίο είναι πολύ μικρή η απόσταση. Και αυτό μας το έδειξε ο Μάκρι". 

 Η ίδια σχολίασε και τη θέση του Μάκρι ότι δεν πιστεύει ότι οι γυναίκες ενοχλούνται: «Είναι αυτή η ιδέα ότι όλες είμαστε υστερικές. Ας καταλάβουμε ότι στην Αργεντινή οι γυναίκες πρέπει να αντιμετωπίζονται ως πρόσωπα».

Μετά από όλα αυτά, ο Μάκρι αναγκάστηκε να κάνει πίσω. Επέλεξε το Twitter στο οποίο έγραψε: «Η κόρη μου με πήρε τηλέφωνο για το θέμα των πειραγμάτων. Ζητώ συγγνώμη».


Την είδηση και την φωτογραφία τις βρήκαμε στις 24.4.14, από την news.gr  με την επιμέλεια του Απόστολου Ρουμπάνη στην http://news.in.gr/world/article/?aid=1231313360

20 Απρ 2014

Τα παιδιά του εμφυλίου, του Λουκιανού Χασιώτη

Αποσπάσματα από το βιβλίο του Λουκιανού Χασιώτη: […] Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος αποτέλεσε τομή στην ιστορία της περίθαλψης και της πρόνοιας για τα παιδιά, αναμφίβολα εξαιτίας των δραματικών επιπτώσεων που είχε σε εκατομμύρια ανήλικους σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι πρώτες μεταπολεμικές εκτιμήσεις υπολόγιζαν ότι από τους 30 εκατομμύρια ανθρώπους που μετακινήθηκαν ή εκτοπίστηκαν κατά τη διάρκεια και αμέσως μετά το τέλος των εχθροπραξιών (σύγχρονες μελέτες θεωρούν ότι ο συνολικός αριθμός των εκτοπισμένων ήταν πολύ μεγαλύτερος, σχεδόν διπλάσιος απ’ όσο αρχικά είχε εκτιμηθεί), το ένα τέταρτο περίπου αποτελούνταν από νέους κάτω των 17 ετών. 



Εκατομμύρια επίσης παιδιά υποσιτίζονταν: το 1946 η UNRRA (United Nation Relief and Rehabilitation Administration), οργάνωση που είχε ιδρυθεί από το 1943με σκοπό την περίθαλψη των θυμάτων του πολέμου, πρόσφερε ημερήσιο γεύμα σε πέντε εκατομμύρια αγόρια και κορίτσια στην Αυστρία, την Τσεχοσλοβακία, την Ελλάδα, την Ουγγαρία, την Ιταλία, την Πολωνία και τη Γιουγκοσλαβία, τη στιγμή που υπολογιζόταν ότι σχεδόν 60 εκατομμύρια είχαν άμεση ανάγκη ανθρωπιστικής βοήθειας. 

Μεγάλος ήταν επίσης ο αριθμός των ορφανών. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού, κατά τη διάρκεια του πολέμου 13 εκατομμύρια παιδιά έχασαν τους βιολογικούς τους γονείς μονάχα στην Ευρώπη.

Στη Γερμανία το ένα τρίτο περίπου των παιδιών είχαν χάσει έναν ή αμφότερους τους γονείς τους. 

Στην Ελλάδα το ποσοστό έφτανε περίπου το 12%, δηλαδή από ένα συνολικό πληθυσμό 2.750.000 ανηλίκων, οι 380.000 ήταν ορφανοί. 

Οι αντίστοιχοι αριθμοί στη Γιουγκοσλαβία ήταν 573.000 και στην Πολωνία 700.000 –ενώ στη μακρινή Κίνα ορισμένες αναφορές έκαναν λόγο για το ασύλληπτο νούμερο των 15 εκατομμυρίων ορφανών ανηλίκων. 

Μολονότι οι μεταγενέστερες εκτιμήσεις ήταν περισσότερο μετριοπαθείς, οι σχετικοί αριθμοί παρέμεναν μεγάλοι. 

Η UNESCO (United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization) χρησιμοποίησε τον όρο war-handicapped children για να περιγράψει τις παραπάνω κατηγορίες παιδιών που έφεραν έντονα τα φυσικά ή ψυχολογικά στίγματα του πολέμου. 

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για πρώτη φορά δόθηκε στις ψυχολογικές διαταραχές των παιδιών-θυμάτων του πολέμου. 

Σύμφωνα με τις έρευνες που ακολούθησαν τη λήξη των εχθροπραξιών σε παιδιά που είχαν εκτοπιστεί ή είχαν χάσει τους γονείς τους, δεν ήταν τόσο οι βομβαρδισμοί ή οι στρατιωτικές επιχειρήσεις που είχαν επηρεάσει αρνητικά τον ψυχικό τους κόσμο όσο η διάρρηξη του οικείου τους περιβάλλοντος και η ξαφνική απώλεια εκείνου που θεωρούσαν προστάτη τους, πάνω απ’ όλα της μητέρας. 

«Τα παιδιά επηρεάστηκαν πρώτον από την απώλεια ή την εξαφάνιση των πιο κοντινών τους προσώπων και δεύτερον από τη μεταμόρφωση του κοινωνικού περιβάλλοντος, με όλες τις συνεπαγόμενες ψυχολογικές συνέπειες», υποστήριξε στη σχετική έκθεση της UNESCO Η Τερέζα Μπρος (Therese Brosse). 

Σε παρόμοια συμπεράσματα κατέληγαν οι μελέτες της Άννας Φρόυντ και της Ντόροθι Μπέρλινγεϊμ που πραγματοποιήθηκαν την ίδια εποχή. 

Τα παιδιά, που είχαν εγκαταλειφτεί ή χωριστεί από τους γονείς τους και είχαν μεγαλώσει μόνα τους, με ξένες οικογένειες, σε ειδικά ιδρύματα ή σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, παρουσίαζαν συμπτώματα απειθαρχίας, παραβατικότητας και γενικότερα «αντικοινωνικής συμπεριφοράς»: όροι –ιδιαίτερα ο τελευταίος- οι οποίοι εκφράζουν το αίσθημα φόβου ή ακόμα και πανικού απέναντι σε δραστηριότητες που «θεωρούνται ότι απειλούν την κοινωνική ευταξία και απαιτούν πειθάρχηση», και που αντιδιαστέλλονται με τις «κοινωνικά και εθνικά επωφελείς» πρακτικές, όπως αυτές βέβαια αξιολογούνται από τον κόσμο των ενηλίκων και τις επικρατούσες αντιλήψεις. Ταυτόχρονα οι ίδιες μελέτες επισήμαναν το γεγονός ότι τα «εγκαταλελειμμένα» παιδιά συναντούσαν δυσκολίες προσαρμογής στο νέο τους περιβάλλον ή αναπροσαρμογής –εκείνα που είχαν την τύχη να επανασυνδεθούν με τους δικούς τους και να επιστρέψουν στα σπίτια τους. 

Συνεπώς το έργο της μέριμνας για τους ανήλικους είχε διπλό στόχο: Αφενός, απέβλεπε στην άμεση περίθαλψή τους, προκειμένου να αποφευχθεί μια νέα ανθρωπιστική καταστροφή, και στη διαμόρφωση ενός κοινωνικού προγράμματος που θα εξασφάλιζε την μακροπρόθεσμη ευημερία τους. 

Αυτό έγινε δυνατό εν μέρει χάρη στις προόδους της ιατρικής, στη νέα τεχνολογία που χρησιμοποιούσαν οι στρατιωτικές συμμαχικές δυνάμεις και στη διεθνή συνεργασία. Κυρίως όμως επειδή το πρόγραμμα περίθαλψης του 1945, σε αντίθεση με τις αντίστοιχες πρωτοβουλίες του 1919, είχε τη διεθνή υποστήριξη του ΟΗΕ και των πιο πλούσιων χωρών, ενώ παράλληλα βασίστηκε στη λογική της δραστικής εμπλοκής του κράτους στον τομέα της πρόνοιας΄ δεν είναι τυχαίο ότι οι αμερικανοί κοινωνικοί λειτουργοί της UNRRA είχαν υπηρετήσει προηγουμένως την πολιτική του New Deal από τις αρμόδιες υπηρεσίες της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. 

Κάτω από αυτές τις συνθήκες ιδρύθηκε το 1946 η UNICEF (United Nations International Children’s Emergency Fund) με έργο την παροχή άμεσης βοήθειας στα παιδιά-θύματα του πολέμου σε διεθνές επίπεδο. 

[…] το επιστημονικό και το πολιτικό ενδιαφέρον για το παιδί βασίστηκε πολύ στην απειλή που αντιπροσώπευαν τα war-handicapped children για την κοινωνική ειρήνη, την ασφάλεια και τη σταθερότητα . 

Η εκτίμηση κυβερνήσεων, εθνικών και διεθνών οργανισμών περίθαλψης, ανάμεσά τους και του ίδιου του ΟΗΕ, ήταν κοινά. Αν δεν λαμβάνονταν τα κατάλληλα προληπτικά μέτρα σε όλα τα επίπεδα (στο υλικό, το πνευματικό και το ψυχολογικό), τα παιδιά αυτά θα μπορούσαν να εξελιχθούν σε μόνιμη πηγή εγκληματικότητας, κοινωνικής αναταραχής και σε πόλο αμφισβήτησης της δημοκρατίας και της ειρήνης. 


Την είδηση την βρήκαμε στις 20.4.14 από την tvxs.gr γραμμένη από την  Κρυσταλία Πατούλη στην http://tvxs.gr/news/taksidia-sto-xrono/ta-paidia-toy-emfylioy-toy-loykianoy-xasioti?utm_source=dlvr.it&utm_medium=twitter&utm_campaign=tvxs

Βαρθολομαίος: «Οι άνθρωποι, ατυχώς, δεν μπορούν να ανεχθούν τη διαφορετικότητα»

Στο πασχαλινό μήνυμά του ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος τόνισε ότι «παρά τη φαινομενική τεχνολογική πρόοδο των ανθρώπινων κοινωνιών, παρά τις διακηρύξεις περί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θρησκευτικών ελευθεριών, το εθνοφυλετικό και θρησκευτικό μίσος διογκώνονται παγκοσμίως, προκαλώντας επικίνδυνες εντάσεις».

Οι άνθρωποι, ατυχώς, δεν μπορούν να ανεχθούν τη διαφορετικότητα στον συνάνθρωπό τους. Δεν μπορούν να δεχθούν τη διαφορετική φυλετική καταγωγή του ανθρώπου, τις διαφορετικές αντιλήψεις και πεποιθήσεις του, πολιτικές, θρησκευτικές και κοινωνικές» κατέληξε. 

Γυναικεία χορωδία από την κοινότητα των Ουκρανών της Κωνσταντινούπολης, έψαλε στον Βαρθολομαίο το Χριστός Ανέστη, μετά το πέρας της Ακολουθίας της Αγάπης στον πατριαρχικό ναό του Αγίου Γεωργίου, στο Φανάρι. 

Η κοινότητα των ορθοδόξων Ουκρανίδων-ών ευχαρίστησε τον Οικουμενικό Πατριάρχη για τη συμπαράστασή του, στα προβλήματα που αντιμετωπίζει τους τελευταίους μήνες η χώρα τους. 


Την είδηση την βρήκαμε στις 20.4.14 από την tanea.gr στην http://www.tanea.gr/news/greece/article/5110864/bartholomaios-to-ethnofyletiko-kai-thrhskeytiko-misos-diogkwnontai-pagkosmiws/#.U1PGPaxeXZo.facebook

11 Απρ 2014

Κάρεν Κινγ: Αυθεντικός ο πάπυρος που γράφει για τη «γυναίκα» του Ιησού Χριστού

Χάρβαρντ: Αυθεντικός ο πάπυρος που γράφει για τη «γυναίκα» του Ιησού Χριστού 

Ενας νέος κύκλος θεολογικών συζητήσεων σχετικά με την ανθρώπινη φύση του Ιησού Χριστού αναμένεται να ξεκινήσει μετά τη δημοσίευση την Πέμπτη από την επιθεώρηση Θεολογίας του Χάρβαρντ ότι ο πάπυρος που είχε ανακαλυφθεί και ανέφερε στα αρχαία κοπτικά τη φράση «ο Ιησούς τούς είπε, "η γυναίκα μου..."», φαίνεται να είναι πραγματικός και όχι πλαστός. 


Ο πάπυρος χρονολογείται από τον 6ο μ.Χ. αιώνα, έχει μέγεθος περίπου όσο μια σημερινή πιστωτική κάρτα και είχε ανακαλυφθεί από την καθηγήτρια ιστορίας του Χάρβαρντ Κάρεν Κινγκ τον Σεπτέμβριο του 2012. 

Τότε ωστόσο, τόσο το Βατικανό όσο και διακεκριμένες-οι ακαδημαϊκές-οί είχαν σπεύσει να τον χαρακτηρίσουν πλαστό και να διαβεβαιώσουν πως δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. 

Λίγες όμως μόλις ημέρες πριν από το Πάσχα - σε μια προφανώς στοχευμένη δημοσίευση - οι επιστήμονες του Χάρβαρντ υποστήριξαν πως αφού εξέτασαν ενδελεχώς το κομμάτι αυτού του αρχαίου πάπυρου, το οποίο οι ίδιες-οι ονόμασαν «Ευαγγέλιο της Συζύγου του Ιησού» επιβεβαίωσαν ότι το έγγραφο αυτό είναι αρχαίο και δεν αποτελεί προϊόν σύγχρονης πλαστογραφίας. 

Το κείμενο του παπύρου έχει γραφτεί στα αρχαία κοπτικά, στη γλώσσα των Αιγύπτιων Χριστιανών της εποχής και αποτελείται από οκτώ ως επί το πλείστον ευανάγνωστες σκοτεινές γραμμές στο μπροστινό μέρος και έξι δυσανάγνωστες ξεθωριασμένες γραμμές στο πίσω μέρος. 

Ο πάπυρος περιέχει έναν διάλογο στον οποίο ο Ιησούς μιλά στους μαθητές του. Σε κάποιο σημείο αναφέρεται στη «σύζυγό» του που περιλαμβάνει τη φράση «ο Ιησούς τούς είπε, "η γυναίκα μου..."», αλλά και άλλες, όπως: «θα μπορεί να είναι μαθήτριά μου», «η Μαρία το αξίζει αυτό» και «όσο για μένα, θα σταθώ πλάι της προκειμένου να...». 

Οπως επισημαίνει πάντως η Κάρεν Κινγκ το γεγονός ότι επιβεβαιώθηκε η αυθεντικότητα του συγκεκριμένου πάπυρου αυτό δεν σημαίνει ότι ο Ιησούς είχε παντρευτεί. 

«Απλά αυτό το έγγραφο δείχνει φως στις συζητήσεις που έκαναν οι πρώτοι Χριστιανοί για τον αν ο ιδανικός τρόπος της χριστιανικής ζωής ήταν αυτός ενός ανύπαντρου» συμπλήρωσε η καθηγήτρια. 

Η Κάρεν Κινγ επισημαίνει πάντως ότι αυτό που αποδεικνύει ο πάπυρος είναι ότι «γυναίκες, μια σύζυγος, μια μητέρα, μια κοπέλα που αναφέρεται ως "Μαρία" θα μπορούσαν να είναι μαθήτριες του Ιησού». 


Την είδηση την βρήκαμε στις 11.4.14 από την εφημερίδα Τα Νέα στην http://www.tanea.gr/news/science-technology/article/5107871/xarbarnt-aythentikos-o-papyros-poy-grafei-gia-th-gynaika-toy-ihsoy-xristoy/#.U0fefheYsJ4.facebook

6 Απρ 2014

Η Cristina Fernández de Kirchner βάφτισε τη κόρη λεσβιακού ζευγαριού


Η πρόεδρος της Αργεντινής, Κριστίνα Φερνάντεζ Cristina Fernández de Kirchner, έγινε το Σάββατο νονά σε ένα βρέφος γονείς του οποίου είναι ένα λεσβιακό ζευγάρι. Η τελετή πραγματοποιήθηκε από την Καθολική Εκκλησία, η οποία τάσσεται εναντίον του γάμου μεταξύ ζευγαριών του ίδιου φύλου. 

Η Αργεντινή υπήρξε πρωτοπόρος στα δικαιώματα των Lbtiq, ιδιαίτερα από το 2010 οπότε και η Φερνάντεζ νομιμοποίησε τον γάμο μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου. Ο πάπας Φραγκίσκος, αργεντίνικης καταγωγής και τότε αρχιεπίσκοπος του Μπουένος Άιρες, είχε ταχθεί ενάντια σε αυτόν τον νόμο. 

Το Βατικανό ορίζει ότι το μυστήριο του γάμου αφορά αυστηρά σε ετερόφυλα ζευγάρια και προβλέπει ότι μόνο όσες-οι έχουν γεννηθεί από έναν τέτοιο γάμο μπορούν να βαπτιστούν. 

Ο ιερέας Κάρλος Βάρας βάπτισε το Σάββατο την δυόμισι μηνών Ούμα στον Καθεδρικό Ναό της Κόρδοβα, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Αργεντινής, υπό το βλέμμα των γονιών της, της Καρίνα Βιλαροέλ-Carmina Villaroel και της Σολιντάντ Ορτίζ-Soledad Ortiz. 

«Ο πατέρας Βάρας μας είπε ότι περίμενε ένα τέτοιο ζευγάρι σαν κι εμάς, λεσβιακό και έτσι ήρθαμε και μας αποδέχτηκε», δήλωσε το Σάββατο η Βιλαροέλ. «Πραγματικά φαίνεται πως σημειώνεται κοινωνική αλλαγή στον Καθολικισμό ώστε ο πάτερ να αποδεχτεί να βαφτίσει το μωρό ενός λεσβιακού ζευγαριού». 

Ο πάπας Φραγκίσκος έχει δηλώσει ότι όλα τα παιδιά μπορούν να βαπτιστούν, ωστόσο η επίσημη θέση της Εκκλησίας δεν έχει αλλάξει.
Όπως αναφέρει το πρακτορείο Ρόιτερς, δεν έχει γίνει σαφές εάν το Βατικανό είχε δώσει την έγκριση για τη συγκεκριμένη βάπτιση.

«Παρόλο που η σύζυγός μου και εγώ δεν είμαστε Καθολικές, πιστεύουμε ότι άξιζε στην κόρη μας να βαπτιστεί», δήλωσε η Βιλαροέλ στην τοπική εφημερίδα La Nacion. 
«Ζητήσαμε από την πρόεδρο να γίνει η νονά της Ούμα, επειδή αυτός είναι ένας τρόπος να ευχαριστήσουμε τόσο αυτή όσο και τον πρώην πρόεδρο Νέστορ Κίρσνερ για αυτή τη νομοθεσία που έδωσε δικαιώματα σε όλα τα Lbtiq ζευγάρια». 

Η κα. Φερνάντεζ δεν παρέστη αυτοπροσώπως στην τελετή, αντ’ αυτής έστειλε έναν εκπρόσωπό της. 


Την είδηση την βρήκαμε στις 6.4.14 από την ιστοσελίδα Τα Νέα στην http://www.tanea.gr/news/world/article/5105935/h-proedros-ths-argentinhs-kristina-fernantez-baptise-thn-korh-enos-omofylofiloy-zeygarioy/#.U0EBBejt6K4.facebook

24 Μαρ 2014

Μαύρα σύννεφα προκατάληψης επισκιάζουν την ισότητα των Lgbtiq


Παρά τα όσα κέρδισε η κοινότητα των Lgbtiq στην Ευρώπη, πρόσφατη έρευνα αποκάλυψε ότι ανησυχητικός αριθμός αυτών συνεχίζουν να υφίστανται διακρίσεις, παρενόχληση ή και χειρότερα. 



Όσες θέλετε να παρακολουθησετε τη σχετική μικρού μήκους ταινία πατήστε εδώ 


Αν θέλετε να διαβάσετε τα αποτελέσματα της έρευνας 2012 για τις Lbtiq του  European Union Agency for Fundamental Rights (FRA) πατήστε εδώ
 


Την είδηση την βρήκαμε στις 20.3.14 από την ιστοσελίδα του Ευρ. Κοινοβουλίου στην http://europarltv.europa.eu/el/player.aspx?pid=ae2a0a2b-7222-47e7-af09-a2ee00f6495b

22 Μαρ 2014

Οι πρώτες διώξεις εναντίον ανδρών για κλειτοριδεκτομή


Για πρώτη φορά οι Αρχές της Αγγλία απήγγειλαν κατηγορίες για ακρωτηριασμό σεξουαλικών γεννητικών οργάνων σε βάρος δύο ανδρών, από τους οποίους ο ένας είναι γιατρός. 

Η πρακτική είναι παράνομη στην Αγγλία από το 1985, μέχρι σήμερα όμως δεν είχαν ασκηθεί διώξεις. 

Γιατρός του νοσοκομείου Γουίτινγκτον θεωρείται ύποπτος ότι προχώρησε τον Νοέμβριο του 2012 σε κλειτοριδεκτομή μιας ασθενούς που είχε μόλις γεννήσει. 

«Εκτιμώ πως υπάρχουν αρκετές ενδείξεις και πως είναι προς το συμφέρον του κοινού να ασκηθεί δίωξη σε βάρος του δρ Ντανούν Νταρμασένα» αναφέρει σε ανακοίνωσή της η εκπρόσωπος της εισαγγελίας Άλισον Σόντερς. 

Η δεύτερη δίωξη αφορά έναν δεύτερο άνδρα ο οποίος δεν εργάζεται σε ιατρικό περιβάλλον και η σχέση του με την ασθενή δεν διευκρινίσθηκε. Και οι δύο θα εμφανισθούν ενώπιον δικαστηρίου στις 15 Απριλίου στο Λονδίνο. 

Η μέγιστη ποινή που προβλέπεται είναι κάθειρξη 14 ετών. 

Σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ), πάνω από 125 εκατομμύρια νεαρά κορίτσια και γυναίκες είναι θύματα ακρωτηριασμού των σεξουαλικών οργάνων σε 29 χώρες της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. 

Η πρακτική αφορά στον πλήρη ή μερικό ακρωτηριασμό των εξωτερικών σεξουαλικών οργάνων για πολιτιστικούς ή θρησκευτικούς λόγους.


Την είδηση την βρήκαμε στις 21.3.14 από την εφημερίδα Τα Νέα στην 
http://www.tanea.gr/news/world/article/5100212/bretania-prwtes-diwkseis-gia-th-barbarh-kleitoridektomh/

Μόλις το 36% του Ευρ. Κοινοβουλίου είναι γυναίκες


Οι διαφορές εκπροσώπησησης μεταξύ των γυναικών και των ανδρών στην στον πολιτικό και οικονομικό τομέα, όπως η ισότητα των γυναικών μπορεί να επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό από τη μη ισορροπημένη συμμετοχή και την πρόσβαση στη λήψη αποφάσεων. 

Οι γυναίκες, σε σύγκριση με τους άνδρες, σε μεγάλο βαθμό υποεκπροσωπούνται σε πολλούς τομείς των πολιτικών και οικονομικών αποφάσεων. Το επίπεδο εκπροσώπησης των γυναικών στην πολιτική σκηνή μειώνεται στο περιφερειακό, στο κοινοβουλευτικό, μέχρι και το υπουργικό επίπεδο. 

Ο ανεπαρκής αριθμός των γυναικών είναι ακόμη πιο έντονος στις οικονομικές σφαίρες . Οι γυναίκες σε μεγάλο βαθμό υποεκπροσωπούνται ως μέλη Διοικητικού Συμβουλίου στις μεγαλύτερες εισηγμένες εταιρείες και μεταξύ των μελών των κεντρικών τραπεζών στη συντριπτική πλειοψηφία των χωρών μελών. 

Η αντιμετώπιση αυτών των δημοκρατικών και οικονομικών κενών είναι ζωτικής σημασίας για να εξασφαλιστεί ότι η ισότητα των γυναικών είναι ένα θέμα που πρέπει να αντιμετωπιστεί σοβαρά στις πολιτικές και στα μέτρα που λαμβάνονται από όλες τις χώρες μέλη και ότι τόσο οι γυναίκες όσο και οι άνδρες συμμετέχουν εξίσου στην ανάκαμψη μετά την τρέχουσα κρίση. 

Παρά το γεγονός ότι οι γυναίκες αποτελούν σχεδόν το ήμισυ του εργατικού δυναμικού και αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το ήμισυ των αποφοίτων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, το ποσοστό των γυναικών που συμμετέχουν στη διαδικασία λήψης αποφάσεων υψηλού επιπέδου παραμένει πολύ χαμηλή. 

Είναι λογικό αυτό; 

Είναι δίκαιο; 


Όσες θέλετε να παρακολουθήσετε τη σχετική μικρού μήκους ταινία πατήστε εδώ 


Όσες θέλετε να διαβάσετε πιο συγκεκριμένα για την Ελλάδα πατήστε εδώ 


 Την είδηση την βρήκαμε στις 21.3.14 από την European Institute for Gender Equality στην http://eige.europa.eu/content/gender-equality-index#/domain/power

Συμβίωση ή επιβίωση;


Ένα σύμφωνο που αποκλείει τα ομόφυλα ζευγάρια και η διεθνής καταδίκη του.

Στο ντοκιμαντέρ "Eκτός δρόμου" ένας διεμφυλικός πρώην πρωταθλητής του ράλι ερωτεύεται την αποκλειστική της ηλικιωμένης μητέρας του. 
Στο "Αυτή είναι ο σύζυγός μου", ένας δικηγόρος εμφανίζεται μια ωραία πρωία στο δικαστήριο ντυμένος γυναίκα – και επιθυμεί να κρατήσει το γάμο του, καθώς είναι ακόμη ερωτευμένος με τη γυναίκα του. 

Στο "Γεια σου ξένε", ένα παντρεμένο ζευγάρι ανδρών που γουστάρουν και γυναίκες προσπαθούν πότε να «ανοίξουν» και πότε να κλείσουν τη σχέση τους. Κι ενώ χιλιάδες ζευγάρια ανά την υφήλιο διεκδικούν την εφαρμογή και την προστασία του τρόπου ζωής που ονειρεύονται, στην Ελλάδα τα πράγματα ίσως αργήσουν να αλλάξουν. 

Με το νόμο 3719 του 2008 δόθηκε νομική αναγνώριση στη συμβίωση ζευγαριών που δεν επιθυμούν να τελέσουν γάμο. Η Ελλάδα ακολουθούσε πολλές ευρωπαϊκές και άλλες χώρες που είχαν αν αγνωρίσει νομικά την οικογενειακή συμβίωση ζευγαριών εκτός γάμου. 
Αντίθετα όμως με όλες τις άλλες χώρες, η αναγνώριση αυτή ισχύει μόνο για ετερόφυλα ζευγάρια. Η εκτεταμένη ομοερωτοφοβία στην ελληνική κοινωνία με θεσμικό σημαιοφόρο την Εκκλησία της Ελλάδος εμπόδισε την τότε κυβέρνηση της ΝΔ να νομοθετήσει το σύμφωνο συμβίωσης για όλα τα ζευγάρια, ομόφυλα και ετερόφυλα. Μετά το 2009, η κυβέρνηση του Πασοκ δεν τροποποίησε το νόμο. Τα μικρότερα κόμματα, περιλαμβανόμενων των ΣΥΡΙΖΑ και Δημοκρατικής Αριστεράς, παρά τα αιτήματα των οργανώσεων που υποστηρίζουν τα δικαιώματα των ομοερωτικών ατόμων, δεν κατέθεσαν τροπολογία για την κατάργηση της διάκρισης. 

Για τους λόγους αυτούς, τέσσερα ομόφυλα ζευγάρια(δύο γκέι και δύο λεσβιακά) προσέφυγαν το μάιο 2009 στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ). Στις 7 Νοεμβρίου 2013, το ΕΔΑΔ αποφάνθηκε πως είναι ανεπίτρεπτη κάθε διάκριση σε βάρος ομόφυλων ζευγαριών ως προς το δικαίωμά τους να επιλέγουν το σύντροφό τους και να διαμορφώνουν από κοινού την οικογενειακή τους ζωή. Το ΕΔΑΔ καταδίκασε την Ελλάδα επειδή ο νόμος έδωσε τη δυνατότητα μόνο σε ετερόφυλα ζευγάρια να συνάπτουν σύμφωνο συμβίωσης, κάτι το οποίο έρχεται σε αντίθεση με το δικαίωμα σε οικογενειακή ζωή (άρθρο 8 ΕΣΔΑ) και με την απαγόρευση των διακρίσεων (άρθρο 14 ΕΣΔΑ). Σε εκτέλεση της απόφασης αυτής, έπρεπε να γίνει άμεση τροποποίηση του νόμου. 

Στις 12 Νοεμβρίου 2013, τα προσφεύγοντα άτομα και οι συναφείς οργανώσεις έκαναν δημόσια έκκληση προς τους βουλευτές και τις βουλευτίνες να καταθέσουν αμέσως προς ψήφιση τροποποίηση ώστε σύμφωνο συμβίωσης να μπορούν να συνάπτουν δύο ενήλικα πρόσωπα χωρίς καμιά αναφορά σε φύλο.

Στις ημέρες και εβδομάδες που ακολούθησαν, ο ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσε ολοκληρωμένη πρόταση νόμου όχι μόνο για την επέκταση του συμφώνου συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια αλλά και για την παροχή ουσιαστικών δικαιωμάτων στις «συμφωνημένες» οικογένειες. 
Η ΔΗΜΑΡ και το ΠΑΣΟΚ κατέθεσαν την τροπολογία που ζήτησαν τα προσφεύγοντα άτομα και οι οργανώσεις. 

Μέχρι σήμερα, πρόταση νόμου και τροπολογία δεν έχουν συζητηθεί στη Βουλή: μόνο η ΔΗΜΑΡ διαμαρτύρεται γι’ αυτό. 
Περισσότερα από 150 ζευγάρια (δηλαδή περισσότερα από 300 άτομα) έχουν ήδη ετοιμάσει νέα προσφυγή στο ΕΔΑΔ ώστε αυτό να ξανα καταδικάσει την Ελλάδα και να την υποχρεώσει ρητά να αλλάξει το νόμο.


Την είδηση την βρήκαμε στις 22.3.14 για το 16ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης  στη σελίδα. 19, γραμμένη από τον Παναγιώτη Δημητρά, εκπρόσωπο του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι στην διεύθυνση http://tdf.filmfestival.gr/inst/festival/gallery/FirstShot/2014/pp280.pdf

15 Μαρ 2014

Ban Bossy, η νέα παγκόσμια εκστρατεία γυναικών αφορά και τις κόρες μας!


Παρόλο που ζούμε σε μια κοινωνία που συνεχώς εξελίσσεται, είναι αλήθεια ότι κάποια πράγματα παραμένουν αναλλοίωτα στο χρόνο. 

Η αντιμετώπιση της έμφυλης διάκρισης των γυναικών σε θέματα που αφορούν την επαγγελματική τις ανέλιξη σε θέσεις εξουσίας είναι ένα από αυτά. Ως απάντηση, λοιπόν, σε αυτό το παρωχημένο κατεστημένο, μια ομάδα γνωστών κι επιτυχημένων γυναικών από όλο τον κόσμο συνεργάζεται σε μια δυναμική εκστρατεία υπέρ των νέων κοριτσιών, με τίτλο «Ban Bossy». 

Σκοπός της να ενθαρρύνει τους άνδρες να μη χρησιμοποιούν τη λέξη «bossy» (δεσποτική, αυταρχική, καταπιεστική, δικτακτόρισα, τύρανος) για να περιγράψουν νέες κοπέλες, μιας και ο χαρακτηρισμός αυτός έχει αρνητικά πρόσημα κι επιδρά κατασταλτικά στην αυτοπεποίθηση και τις φιλοδοξίες τις. 

Διάσημες μαμάδες όπως η Jane Lynch, η Diane von Furstenberg, η Jennifer Garner, η Μπιγιόνσε, η Τζένιφερ Γκάρνερ, η Βικτόρια Μπέκαμ, η Αλίσια Κις και η Τζέιν Φόντα, οι διάσημες σχεδιάστριες μόδας Ντιάν φον Φίρστενμπεργκ και Τόρι Μπερτς, γυναίκες με σπουδαία πολιτική καριέρα, όπως η πρώην Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Κοντολίζα Ράιζ, και φυσικά η Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ, Μισέλ Ομπάμα, είναι μερικές μόνο από τις αμέτρητες εθελόντριες-ές της παγκόσμιας καμπάνιας. 

«Το να σου κολλούν μια ταμπέλα, έχει σημασία», δηλώνει χαρακτηριστικά η Τζένιφερ Γκάρνερ στο συγκεκριμένο διαφημιστικό σποτ. 

Η Μπιγιόνσε, από την άλλη, η οποία έχει τονίσει ήδη στην κόρη της Μπλου Άιβι ότι, αν θέλει, μπορεί να γίνει πρόεδρος της χώρας μια μέρα, συνοψίζει το μήνυμα της εκστρατείας σε μία και μοναδική φράση: «I’m not bossy, I’m the Boss»! "Δεν είμαι δικτατόρισα, Είμαι αφεντικίνα"


Όσες θέλετε μπορείται να δείτε την σχετική ταινία μικρού μήκους εδώ
 ή να διαβάσετε περισσότερα για την εκστρατεία των γυναικών εδώ 


Bossy holds girls back.
Girls get less airtime in class. 
They are called on less and interrupted more. 

Bossy holds girls back. 
Girls are twice as likely as boys to worry that leadership roles will make them seem “bossy”. 

The confidence gap starts early. 
Between elementary and high school, girls self–esteem drops 3,5 times more than boys. 



Την είδηση την βρήκαμε στις 15.3.14 από την imommy.gr γραμμένη από την Πηνελόπη Ζαχαρία στην http://www.imommy.gr/mama/psychologia/article/4448/ban-bossy-h-nea-pagkosmia-ekstrateia-twn-gynaikwn/

13 Μαρ 2014

Κολπικό φάρμακο προστασίας από τον HIV μετά το σεξ


Ένα βήμα πιο κοντά στην προστασία των γυναικών από τον ιό HIV- Τα αποτελέσματα των πειραμάτων και ο τρόπος λειτουργίας του κολπικού τζελ.

Αμερικανίδες ερευνήτριες-ές δημιούργησαν και δοκίμασαν ήδη σε μαϊμούδες το νέο φάρμακο σε μορφή κολπικού τζελ, το οποίο θα προστατεύει τις γυναίκες από τον ιό HIV του AIDS ακόμα και μετά το σεξ, εφαρμόζοντάς το τοπικά. Οι δοκιμές έγιναν τρεις ώρες αφότου οι μαϊμούδες εκτέθηκαν στον ιό και τα αποτελέσματα δημιούργησαν μεγάλες ελπίδες. Οι δοκιμές, όμως, πρέπει να γίνουν και σε γυναίκες ώστε να αποδειχτεί αν το φάρμακο είναι αποτελεσματικό. 

Οι ερευνήτριες-ές, με επικεφαλής τον Γουαλίντ Χενάιν και τον Τσαρλς Ντόμπαρντ του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών στην Ατλάντα, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό "Science Translational Medicine". Σύμφωνα με το BBC και την «Τάιμς της Νέας Υόρκης», οι επιστημόνισες-ες διαπίστωσαν ότι το νέο φάρμακο προστάτευσε πέντε στα έξι πειραματόζωα από ένα εργαστηριακό στέλεχος (που αποτελούσε συνδυασμό του ανθρώπινου ιού HIV και ενός συγγενικού ιού των μαϊμούδων), όταν αυτή εφαρμόστηκε είτε λίγο πριν, είτε τρεις ώρες μετά την έκθεσή τις στον ιό (αυτή συνέβη μέσω μολυσμένου κολπικού υγρού που προσομοίωνε τη σεξουαλική επαφή). Αντίθετα, όλες οι μαϊμούδες στις οποίες χρησιμοποιήθηκε μετά την έκθεση ένα εικονικό φάρμακο, μολύνθηκαν με τον ιό. Επίσης, όταν το τζελ εφαρμόστηκε μισή ώρα προτού οι μαϊμούδες εκτεθούν στον ιό, μόνο μία στις τρεις μολύνθηκε. 

Τα ευρήματα της νέας μελέτης μπορεί να οδηγήσουν σε ένα νέο τρόπο καταπολέμησης της νόσου, που συνεχίζει να εξαπλώνεται παγκοσμίως. Όμως, θα πρέπει να προηγηθούν μεγάλες κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους. Υπάρχει, όμως, και άλλη εξέλιξη σχετικά με τον ιό του AIDS: οι επιστημόνισες-ες μελετούν τη σπάνια περίπτωση μιας 33χρονης γυναίκας που μολύνθηκε με τον ιό HIV και, παράλληλα, πάσχει από την αυτοάνοση νόσο του λύκου. Ο οργανισμός της, για κάποιο λόγο, ανέπτυξε αντισώματα κατά του HIV. Οι γιατρίνες-οι ελπίζουν ότι θα αξιοποιήσουν την ανακάλυψη για να αναπτύξουν ένα εμβόλιο, που θα καταφέρει να δημιουργήσει την ίδια αντίδραση στις οροθετικές-ούς ασθενείς. 


Την είδησητην βρήκαμε στις 13.3.14 από την thetoc.gr γραμμένη από την Χρίσλα Γεωργακοπούλου στην http://www.thetoc.gr/koinwnia/article/kolpiko-farmako-prostasias-apo-ton-hiv-meta-to-seks?rel=newsfeed-as5

9 Μαρ 2014

Ο Πάπας «μελετά» τα σύμφωνα συμβίωσης των Lbtiq


Ο Πάπας «μελετά» τα σύμφωνα συμβίωσης των Lbtiq

Δεν εγκρίνει, αλλά θέλει να κατανοήσει, ανέφερε ο καθολικός καρδινάλιος της Νέας Υόρκης Τίμοθι Ντόλαν  

«Ο Πάπας Φραγκίσκος μελετά τα σύμφωνα συμβίωσης των Lbtiq» ανέφερε ο καρδινάλιος της Νέας Υόρκης Τίμοθι Ντόλαν μιλώντας στο δίκτυο NBC, σε μία δήλωση που αναμεταδίδεται με ιδιαίτερη έμφαση από τα ιταλικά μέσα ενημέρωσης και πολλές σχολιάστριες-ές υπογραμμίζουν ότι πρόκειται για ένα ακόμη «άνοιγμα» του Αργεντινού ποντίφικα σε θέματα που άπτονται των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων. 

Ο καθολικός καρδινάλιος της Νέας Υόρκης επισήμανε ότι «ο Πάπας δεν είπε ότι εγκρίνει τα σύμφωνα αυτά, αλλά ότι αντί να τα καταδικάσει αυτόματα, θέλει να προσπαθήσει να τα καταλάβει». 

«Οι θρησκευτικές ηγέτιδες-ες πρέπει να ασχοληθούν με τα σύμφωνα συμβίωσης και να κατανοήσουν τους λόγους που τα βοήθησαν να γίνουν πραγματικότητα» ανέφερε ο καρδινάλιος Ντόλαν. 

Ο Αργεντινός ποντίφικας αναχώρησε την Κυριακή από το Βατικανό μαζί με άλλες-ους 83 κληρικούς, με προορισμό το προάστιο της Ρώμης Αρίτσια όπου και θα παραμείνει μέχρι την ερχόμενη Παρασκευή, για να προσευχηθεί και να μονάσει, στο πλαίσιο της Σαρακοστής. 


Την είδηση την βρήκαμε στις 9.3.14 από την εφημερίδα τα Νέα στην http://www.tanea.gr/news/world/article/5095102/o-papas-meleta-ta-symfwna-symbiwshs-twn-omofylofilwn/

Η πλειοψηφία των πτυχιούχων στην Ευρώπη είναι, φυσικά, γυναίκες


Πραγματικά θαυματουργές ιδιότητες πρέπει ως φαίνεται να έχει ακόμα μια γυναίκα για να ανέβει στην κορυφή της ιεραρχίας στις περισσότερες επιχειρήσεις. 
Ίσως και για να καταφέρει απλά να έχει τον ίδιο μισθό με τους άνδρες όταν οι γυναίκες κατά μέσον όρο κερδίζουν 8000 ευρώ λιγότερο κάθε χρόνο και ότι συγκριτικά ελάχιστες φθάνουν στην κορυφή της πυραμίδας. 
Το ΕΚ έχει αφιερώσει τη φετινή Ημέρα της Γυναίκας στη γυναίκα και στην κρίση.

Στο γράφημα αναλυτικά όλες οι διακρίσεις που εξακολουθούν να υφίστανται οι γυναίκες στο χώρο εργασίας: διακρίσεις που υπάρχουν παρά το ότι η πλειοψηφία των πτυχιούχων στην Ευρώπη είναι, φυσικά, γυναίκες.


Την είδηση την βρήκαμε στις 8.3.14 από την ιστοσελίδα του Ευρ. Κοινβουλείου στην http://www.europarl.europa.eu/news/el/news-room/content/20130301STO06143/html/%CE%97-%CE%B3%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%AF%CE%BA%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%95%CF%85%CF%81%CF%8E%CF%80%CE%B7-%CF%83%CE%AE%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B1-%CF%87%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%AC%CE%B6%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%B8%CE%B1%CF%8D%CE%BC%CE%B1

Η Χρύσα Κουβελιώτου, αστροφυσικός της NASA μιλά για το ρατσισμό και το σεξισμό


Διακρίσεις κατά των γυναικών: Μια αστροφυσικός της NASA μιλά για το ρατσισμό και το σεξισμό 

«Ισότητα για τις γυναίκες σημαίνει πρόοδο για ολόκληρη την ανθρωπότητα», δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν Γκι-Μουν με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα Γυναικών, που τιμάται στις 8 Μαρτίου. Κι όμως αυτή η αυτονόητη αλήθεια εξακολουθεί να αποτελεί ζητούμενο, σε μια κοινωνία που, όπως προσθέτει, «κάθε κορίτσι που γεννιέται βιώνει ανισότητα και διάκριση, όπου κι αν κατοικεί η μητέρα του». Οι έμφυλες διακρίσεις εντείνονται και διευκολύνονται από παράγοντες όπως η ένταξη σε συγκεκριμένες εθνοτικές ή φυλετικές ομάδες. Αυτή η επικίνδυνη διασταύρωση έμφυλων και φυλετικών διακρίσεων μπορεί να απειλήσει τη ζωή των γυναικών, όταν εκφράζεται π.χ. μέσω του trafficking, μέσω της στείρωσης λόγω καταγωγής ή σε συγκρούσεις όπου ο βιασμός χρησιμοποιείται ως μέθοδος γενοκτονίας. 

Στον τομέα της επιστημονικής έρευνας, τέτοιες ακραίες μορφές διακρίσεων μοιάζουν φυσικά ανήκουστες. Συχνά ωστόσο η υποτίμηση μπορεί να διατηρείται υποσυνείδητα, ακόμη κι όταν υπάρχουν οι καλύτερες προθέσεις

«Όταν γίνονται οι συστάσεις σε έναν κύκλο επιστημόνων, οι άντρες πάντοτε είναι δόκτορες. Τις γυναίκες ωστόσο συχνά θα τις αποκαλέσουν με το μικρό τις όνομα – εκτός κι αν έχουν διδαχθεί ότι δεν πρέπει να το κάνουν», επισημαίνει η αστροφυσικός της NASA, Χρύσα Κουβελιώτου. 

Η δρ Κουβελιώτου είναι μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημονισών-νων των ΗΠΑ, συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο του περιοδικού Time με τα 25 πρόσωπα που έχουν τη μεγαλύτερη επιρροή στο χώρο του διαστήματος. Έχοντας εποπτεύσει δεκάδες έρευνες στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, ξεκίνησε να εργάζεται στη NASA το 2000, ενώ έλαβε αρκετές διακρίσεις για την εκτεταμένη προσφορά στην επιστήμη της, όπως το Βραβείο Daniel Heineman, το βραβείο Descartes και το βραβείο Rossi. 

«Θα σας μιλήσω ως γυναίκα επιστημόνισα ελληνικής καταγωγής που εργάζεται στις ΗΠΑ», λέει η δρ Κουβελιώτου, στην πλατφόρμα της εκστρατείας κατά της ρατσιστικής βίας της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τις-τους Πρόσφυγες. «Στον τομέα μου, αφενός γίνονται συνεχώς σεμινάρια κατά των διακρίσεων σε γυναίκες και άντρες κι αφετέρου υπάρχει η λεγόμενη θετική διάκριση λόγω φύλου. Όταν δηλαδή ένα ακαδημαϊκό ίδρυμα δεν έχει στο προσωπικό του αρκετές γυναίκες, θα προτιμήσει να προσλάβει μια γυναίκα –με την προϋπόθεση φυσικά να είναι καλή. Παρόλο που υπάρχουν αντιδράσεις σε αυτό το μέτρο, δεν έχουμε φτάσει ακόμη στο σημείο να υπάρχουν τόσο πολλές γυναίκες, ώστε να αποτελεί πρόβλημα». 

«Στο χώρο όπου εργάζομαι, είναι ανήκουστο να ακουστεί κάποιο σεξιστικό ανέκδοτο. Ωστόσο γενικά στην επιστήμη, υπάρχει η λεγόμενη "γυάλινη οροφή" (glass ceiling) για το πόσο μπορεί μια γυναίκα να προχωρήσει στην καριέρα της, καθώς οι ανώτερες διοικητικές θέσεις τις περισσότερες φορές δίνονται σε άντρες. Και συχνά, μια γυναίκα πρέπει να εργαστεί πολύ περισσότερο από έναν άντρα για να έχει τις ίδιες οικονομικές απολαβές και την ίδια κοινωνική καταξίωση. Μια γυναίκα μπορεί να επιλέξει κάποια επιστημονική κατεύθυνση, να σπουδάσει, αν έχει τις οικονομικές και πνευματικές δυνατότητες, και να πάρει ένα πτυχίο. Όμως το τι θα το κάνει από εκεί και πέρα είναι άλλη ιστορία». 

Όπως εξηγεί η δρ Κουβελιώτου, μεγάλο ρόλο σε αυτή την κατάσταση παίζουν τα κοινωνικά πρότυπα. «Τα κοινωνικά πρότυπα είναι υπεύθυνα για τις μεγαλύτερες καταπιέσεις που υφίστανται οι γυναίκες», επισημαίνει. «Διότι όταν ένα κορίτσι μπαίνει στην εφηβεία, αρχίζει η πίεση του περιβάλλοντος και τα ενδιαφέροντά του αλλάζουν ριζικά. Πρέπει πάντοτε να λαμβάνουμε υπόψη πόση πίεση δέχονται τα κορίτσια από τον περίγυρό τους, για να ταιριάξουν σε μια αντίληψη που έχει φτιάξει η κοινωνία γύρω τους. Εάν όμως έχεις το μυαλό και τη θέληση να πεις: "Εγώ καταλαβαίνω τι θέλουν να είμαι, αλλά θα γίνω αυτό που θέλω εγώ", τότε έχεις ήδη ξεχωρίσει κι έχεις πάρει το δρόμο σου. Και τότε, είναι πολύ πιο δύσκολο να σε σταματήσουν». 

Η ελληνική καταγωγή της διάσημης αστροφυσικού ποτέ δεν της προκάλεσε προβλήματα. «Τον επαγγελματικό μου χώρο, ποτέ δεν τον ενδιέφερε ότι ήμουν από την Ελλάδα. Ήταν ίσως δείγμα μιας λίγο διαφορετικής νοοτροπίας και αιτία για την προφορά που πάντοτε είχα στα αγγλικά», λέει γελώντας. «Όμως ποτέ δεν μου έβαλαν την ετικέτα της Ελληνίδας επιστημόνισας, και το ίδιο ισχύει για ανθρώπους απ’ ολόκληρο τον πλανήτη, οι οποίες-οι δουλεύουν στο πεδίο μου».

«Ωστόσο ρατσισμός υπάρχει ανεπιφύλακτα στην κοινωνία», προσθέτει, «ιδίως απέναντι σε άτομα απ’ τη Λατινική Αμερική, που εισέρχονται παράτυπα στη χώρα. Δεν είμαι σε θέση να αναλύσω διεξοδικά τις αιτίες του φαινομένου, για τις οποίες έχουν γραφτεί πολλά βιβλία. 
Αλλά σίγουρα σχετίζεται με την παιδεία που παίρνει, ή δεν παίρνει, μία-ένας άνθρωπος, σχετικά με το χρώμα του δέρματος, την προέλευση, το γένος ή τις σεξουαλικές προτιμήσεις». 

«Η ανάγκη για ανεκτικότητα στην κοινωνία γίνεται εμφανής όταν συνειδητοποιήσουμε πόσος αχανές είναι το διάστημα και ποια είναι η θέση μας σε αυτό», καταλήγει η δρ Κουβελιώτου. 

«Όμως και μέσα στην καθημερινότητα υπάρχουν πολλές εμπειρίες που μας δείχνουν πόσο σημαντικό είναι να έχουμε προτεραιότητες, διαφορετικές απ’ το αν ο άλλος είναι π.χ. Ινδή ή όχι. Το να κοιτάς τα αστέρια και να προχωράς σε ενδοσκόπηση είναι μια πολυτέλεια που λίγοι έχουν σε καθημερινή βάση. Γι’ αυτό και η ίδια η ζωή είναι το αποτελεσματικότερο εργαλείο, για να έρθει το μυαλό στη θέση του στο θέμα των διακρίσεων και της μισαλλοδοξίας».


Την είδηση την βρήκαμε στις 8.3.14 από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τις-τους Πρόσφυγες στην http://www.unhcr.gr/1againstracism/diakrisis-kata-ton-ginekon-mia-astrofisikos-tis-nasa-mila-gia-to-ratsismo-ke-to-sexismo 

Η φωτογραφία είναι από τη διαμαρτυρία γυναικών στις 2.6.13 στην Κωνσταντινούπολη με γενικό σύνθημα "Όχι στη μαντήλα"./

6 Μαρ 2014

Τα σεξουαλικά και αναπαραγωγικά δικαιώματα απειλούνται σε όλη την υφήλιο

Τα σεξουαλικα και αναπαραγωγικα δικαιωματα απειλουνται σε ολο τον κοσμο

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 6 Μαρτίου 2014 

Τα σεξουαλικά και αναπαραγωγικά δικαιώματα απειλούνται σε όλο τον κόσμο 150 εκατομμύρια κορίτσια κάτω των 18 ετών έχουν πέσει θύματα σεξουαλικής κακοποίησης 142 εκατομμύρια κορίτσια είναι πιθανό να παντρευτούν σε παιδική ηλικία (κατά το διάστημα 2011 – 2020) 14 εκατομμύρια έφηβες γεννούν κάθε χρόνο, ως αποτέλεσμα εξαναγκαστικού σεξ και ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης 215 εκατομμύρια γυναίκες δεν έχουν πρόσβαση στην αντισύλληψη, παρόλο που θέλουν να σταματήσουν ή να καθυστερήσουν την απόκτηση παιδιών.

Η ομοσεξουαλική δραστηριότητα είναι σήμερα παράνομη σε τουλάχιστον 76 χώρες, 36 από τις οποίες βρίσκονται στην Αφρική. Η υγεία και οι ζωές εκατομμυρίων γυναικών σε όλο τον κόσμο απειλούνται λόγω της αποτυχίας των κυβερνήσεων να εγγυηθούν τα σεξουαλικά και αναπαραγωγικά δικαιώματά τους, δήλωσε η Διεθνής Αμνηστία, ξεκινώντας σήμερα μια παγκόσμια εκστρατεία για το θέμα αυτό. 

«Είναι αδιανόητο το γεγονός ότι στον 21ο αιώνα ορισμένες χώρες εξακολουθούν να παραβλέπουν τους γάμους κοριτσιών και το συζυγικό βιασμό, ενώ άλλες απαγορεύουν τις εκτρώσεις, το σεξ εκτός γάμου, αλλά και την ομοσεξουαλική δραστηριότητα, τα οποία μπορεί να τιμωρούνται ακόμα και με θάνατο», δήλωσε ο Σαλίλ Σετί, Γενικός Γραμματέας της Διεθνούς Αμνηστίας. 

«οι χώρες πρέπει να αναλάβουν θετική δράση, η οποία δεν μετουσιώνεται μόνο σε απαλλαγή από καταπιεστικούς νόμους, αλλά και σε προστασία των σεξουαλικών και αναπαραγωγικών δικαιωμάτων. Κάτι τέτοιο μπορεί να επιτευχθεί με την πληροφόρηση, την εκπαίδευση, τις υπηρεσίες και τον τερματισμό της ατιμωρησίας για τη σεξουαλική βία. 

Η νέα εκστρατεία της Διεθνούς Αμνηστίας My Body My Rights – Το Σώμα Μου Τα Δικαιώματά Μου στοχεύει στην ατομική ενδυνάμωση, έτσι ώστε η καθεμία να μπορεί να εκφράζει ελεύθερα τη σεξουαλικότητά της. 

Έκθεση την οποία δημοσίευσε η Διεθνής Αμνηστία επισημαίνει τη διαρκώς αυξανόμενη καταστολή των σεξουαλικών και αναπαραγωγικών δικαιωμάτων σε πολλές χώρες του κόσμου, οι οποίες δίνουν προτεραιότητα σε κατασταλτικές πολιτικές και όχι στα ανθρώπινα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες. Η έκθεση παραπέμπει σε ευρήματα και στατιστικά στοιχεία, τα οποία σηματοδοτούν ένα επικίνδυνο μέλλον για την επόμενη γενιά, εάν η ανθρωπότητα εξακολουθήσει να κάνει τα στραβά μάτια απέναντι στην καταστολή των σεξουαλικών και αναπαραγωγικών δικαιωμάτων. 

Η εκστρατεία My Body My Rights – Το Σώμα Μου Τα Δικαιώματά Μου, ενθαρρύνει τις νέες σε όλο τον κόσμο να γνωρίσουν και να απαιτήσουν το δικαίωμά τους να λαμβάνουν αποφάσεις σχετικά με την υγεία τους, το σώμα τους, τη σεξουαλικότητά τους, καθώς και τον τρόπο αναπαραγωγής που θα επιλέξουν, χωρίς αυτά να υπόκεινται σε κρατικό έλεγχο, αλλά και χωρίς φόβο, εξαναγκασμό ή διακρίσεις. Επιδιώκει, επίσης, να υπενθυμίσει στις ηγέτιδες-ες του κόσμου την υποχρέωσή τους να αναλάβουν θετική δράση, η οποία περιλαμβάνει και την πρόσβαση όλων σε ιατρικές υπηρεσίες. 

Ο Γενικός Γραμματέας της Διεθνούς Αμνηστίας Σαλίλ Σετί σηματοδότησε την έναρξη της εκστρατείας επισκεπτόμενος γυναίκες σε αγροτικές κοινότητες στο Νεπάλ -όπου πολλά κορίτσια εξαναγκάζονται να παντρευτούν ενώ βρίσκονται ακόμα σε παιδική ηλικία και όπου περισσότερο από μισό εκατομμύριο γυναίκες υποφέρουν από μια πάθηση γνωστή ως «πρόπτωση μήτρας», λόγω της συνεχούς εγκυμοσύνης και της σκληρής εργασίας. 

Η Khumeni ζει σε μια τέτοιου είδους κοινότητα στο Νεπάλ. Ήταν 15 ετών όταν οι γονείς της αποφάσισαν ότι είχε έρθει η ώρα να παντρευτεί. Είχε μείνει έγκυος 10 φορές και, κάθε φορά που ερχόταν η ώρα να γεννήσει, εξοριζόταν στο οικογενειακό βουστάσιο. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αναγκαζόταν να μεταφέρει βαριά φορτία, και μερικές φορές έπειτα από τον τοκετό είχε μόνο μια εβδομάδα ανάπαυσης. Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν ο τραυματισμός της μήτρας και η πρόπτωσή της, αλλά παρέμεινε χωρίς χειρουργική θεραπεία επί οκτώ χρόνια. 

Κατά τη διάρκεια της διετούς εκστρατείας, η Διεθνής Αμνηστία θα δημοσιεύσει εκθέσεις για διάφορες χώρες όπου οι γυναίκες στερούνται τα σεξουαλικά και αναπαραγωγικά τους δικαιώματα. 

Κορίτσια στο Μαγκρέμπ που εξαναγκάζονται να παντρευτούν τους βιαστές τους, γυναίκες και κορίτσια στο Ελ Σαλβαδόρ και σε άλλες χώρες στα οποία δεν επιτρέπεται να κάνουν έκτρωση ακόμα και εάν απειλείται η υγεία τους ή η ίδια τους η ζωή, καθώς και κορίτσια στη Μπουρκίνα Φάσο που εξαναγκάζονται σε εγκυμοσύνη και τοκετό σε πολύ μικρές ηλικίες, είναι κάποιες από τις υποθέσεις που περιέχονται στις εκθέσεις.  

Στο Μαρόκο, η 16χρονη Amina αυτοκτόνησε, αφού αναγκάστηκε να παντρευτεί τον άντρα που την βίασε. Την περίοδο εκείνη, η μαροκινή νομοθεσία επέτρεπε στον βιαστή της να αποφύγει τη δίωξη για το έγκλημά του, εφόσον συμφωνούσε να την παντρευτεί. 
Στη Μπουρκίνα Φάσο, το να μιλά κάποια ανοιχτά για το σεξ θεωρείται ταμπού. Η αντισύλληψη δεν είναι ευρέως διαθέσιμη και η απρογραμμάτιστη εγκυμοσύνη πολύ συχνή. Η Hassatou ήταν μόλις 13 ετών όταν έμεινε έγκυος. Δεν είχε καμία ιδέα ότι το σεξ μπορούσε να οδηγήσει σε εγκυμοσύνη. Μετά τη γέννηση του βρέφους η οικογένειά της τους πέταξε στο δρόμο. 
Στο Ελ Σαλβαδόρ, η έκτρωση είναι παράνομη ακόμη και σε περιπτώσεις βιασμού ή όταν η ζωή ή η υγεία μιας γυναίκα ή ενός κοριτσιού βρίσκονται σε κίνδυνο, και η βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών εξακολουθεί να είναι εκτεταμένη. Στην Ιρλανδία, οι γυναίκες και τα νεαρά κορίτσια αντιμετωπίζουν έως και 14 χρόνια φυλάκισης, εάν κάνουν έκτρωση χωρίς να κινδυνεύει η ζωή τους από την εγκυμοσύνη. 

Η Διεθνής Αμνηστία πιστεύει ότι ο καθεμία-ας πρέπει να είναι ελεύθερη-ος να αποφασίζει για το εάν, το πότε και με ποιές-ους κάνει σεξ, για το εάν και πότε θα παντρευτεί ή θα κάνει παιδιά, και για το πώς θα προστατεύει την εαυτή-ό της από τα σεξουαλικά νοσήματα και τον ιό του HIV. 

«Με την εκστρατεία My Body My Rights -Το Σώμα Μου Τα Δικαιώματά μου, θέλουμε να βοηθήσουμε την επόμενη γενιά να κατανοήσει και να διεκδικήσει τα σεξουαλικά και αναπαραγωγικά δικαιώματά της. 

Συγχρόνως, θέλουμε να στείλουμε ένα σαφές και κατηγορηματικό μήνυμα προς τις κυβερνήσεις ότι αυτού του είδους ο έλεγχος αποτελεί κατάφωρη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και είναι απαράδεκτος», δήλωσε ο Σαλίλ Σετί.

 Όσες θέλετε να διαβάσετε την Έκθεση πατήστε εδώ.

18 Φεβ 2014

Προληπτικά συνελήφθησαν δύο από τις Pussy Riot στο Σότσι


Δύο μέλη της ρωσικής καλλιτεχνικής κολεκτίβας - μουσικού συγκροτήματος Pussy Riot, οι μέχρι πρότινος κρατούμενες Μαρία Αλιόχινα και Ναντέζντα Τολοκονίκοβα, συνελήφθησαν στις 11.2.2014 στο Σότσι. 

Η Μ. Αλιόχινα ανέφερε ότι η σύλληψή τις αφορούσε την υποψία τέλεσης αδικήματος, όπως σημειώνει το πρακτορείο Reuters, χωρίς να παράσχει ωστόσο περισσότερες λεπτομέρειες. 


Την είδηση την βρήκαμε στις 18.2.14 από την the project.gr στην http://www.thepressproject.gr/article/56614

16 Φεβ 2014

Η Helen Page δήλωσε λεσβία


Η ηθοποιός Έλεν Πέιτζ, που είχε προταθεί για Όσκαρ για το ρόλο της εγκύου έφηβης στο «Juno», αποκάλυψε την Παρασκευή ότι είναι λεσβία, μιλώντας στο Λας Βέγκας σε ένα συνέδριο για Lbtiq έφηβες-ους. 

«Κουράστηκα να κρύβομαι και κουράστηκα να λέω ψέματα» είπε η 26χρονη Καναδή ηθοποιός στην ομιλία της, ξεσηκώνοντας κύμα συμπαράστασης από το κοινό του συνεδρίου. 

«Είμαι εδώ σήμερα επειδή είμαι λεσβία. Και επειδή ίσως μπορώ να κάνω τη διαφορά, να βοηθήσω άλλες να ζήσουν πιο χαλαρά και με περισσότερη ελπίδα.

Ανεξαρτήτως αυτού, αισθάνομαι ότι έχω προσωπική υποχρέωση και κοινωνική ευθύνη», πρόσθεσε. 

Η Πέιτζ, πέρα από το «Juno», έχει παίξει σε ταινίες όπως το «Inception», το «X-Men: The Last Stand» και «To Rome with Love». 

Αυτήν την περίοδο γυρίζει το «Freeheld», ένα δράμα για μια ετοιμοθάνατη αστυνομικίνα που αγωνίζεται να εκχωρήσει τη σύνταξή της στην ερωμένη της.

Στην ομιλία της η ηθοποιός είπε ότι υπέφερε για πολλά χρόνια επειδή φοβόταν να ομολογήσει δημοσίως τις σεξουαλικές προτιμήσεις της. 

«Υπέφερε το πνεύμα μου, υπέφερα ψυχικά, υπέφεραν οι σχέσεις μου. Και βρίσκομαι σήμερα εδώ, με όλες εσάς, στην απέναντι πλευρά όλου αυτού του πόνου», είπε. 


Την είδηση την βρήκαμε στις 15.2.14 από την naftemporiki.gr  στην http://www.naftemporiki.gr/story/766441 

Η φωτογραφία είναι της Ninha Morandin.

9 Φεβ 2014

Τέλος στις διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού ζητούν οι ευρωβουλευτίνες-ές


ΕΕ θα πρέπει να καταρτίσει μία χάρτα πορείας για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων των λεσβιών, γκέι, αμφισεξουαλικών, τρανστζέντερ και τρανσέξουαλ (ΛΟΑΤ) προσώπων, αναφέρει ψήφισμα που ενέκριναν οι ευρωβουλευτίνες-ές την Τρίτη. Ο Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ διαπίστωσε σε περσινή έρευνα ότι το 2013 το 47 % των ΛΟΑΤ υπέστη διακρίσεις ή παρενόχληση και το 26% δέχτηκε επιθέσεις ή απειλές κατά τα 5 τελευταία χρόνια στην Ευρωπαϊκή Ένωση. 

«Η λεσβοφοβία, αμφιφοβία, ομοφοβία, τρανσφοβία δεν πρέπει πλέον να γίνεται ανεκτή στην Ευρώπη. Πολλές-οί από εμάς που είμαστε λεσβίες, γκέι, αμφισεξουαλικές-οι, τρανστζέντερ και τρανσέξουαλ ζούμε εδώ και πάρα πολύ καιρό στο φόβο. Φοβόμαστε να κρατήσουμε η μία-ένας το χέρι της άλλης-ου στο δρόμο, φοβόμαστε μήπως κάποια-ος μας βρίσει, φοβόμαστε μήπως μας διώξουν από τα σπίτια, τα σχολεία ή τις δουλειές μας. Η έκθεσή μου λέει ότι η ΕΕ πρέπει να δράσει στον τομέα αυτό, έτσι ώστε να μπορέσουμε να απολαύσουμε κι εμείς τα δικαιώματα που εγγυάται σε όλες-ους στην ΕΕ», είπε η εισηγήτρια Ulrike Lunacek (Πράσινες-οι, Αυστρία). 

Στο ψήφισμα που ενέκρινε με 394 ψήφους υπέρ, 176 κατά και 72 αποχές, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εκφράζει την έντονη δυσαρέσκειά του για το γεγονός ότι τα θεμελιώδη δικαιώματα των λεσβιών, των γκέι, των αμφισεξουαλικών, των τανστζέντερ και των τρανσέξουαλ (ΛΟΑΤ) εξακολουθούν να μην γίνονται πάντοτε απολύτως σεβαστά στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ως εκ τούτου, καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οι χώρες μέλη και τους αρμόδιους οργανισμούς να εργαστούν από κοινού για τη χάραξη μιας «ολοκληρωμένης πολυετούς πολιτικής» με στόχο την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων των ΛΟΑΤ. 

Στα πλαίσια της πολιτικής αυτής είναι αναγκαίο να καταρτιστεί ένας χάρτης πορείας, μια στρατηγική ή ένα σχέδιο δράσης, σε τομείς όπως είναι η απασχόληση, η εκπαίδευση, η υγεία, τα αγαθά, οι υπηρεσίες, οι οικογένειες, η ελεύθερη κυκλοφορία, η ελευθερία της έκφρασης, τα εγκλήματα μίσους, το άσυλο, οι εξωτερικές σχέσεις, κ.ά. Τονίζεται επίσης ότι η ολοκληρωμένη αυτή πολιτική πρέπει να σέβεται τις αρμοδιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των οργανισμών της και των χωρών μελών. 

Ελευθερία της έκφρασης 
«Η Επιτροπή και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να λάβουν υπόψη ότι τα κράτη μέλη που θεσπίζουν νόμους προκειμένου να περιορίσουν την ελευθερία της έκφρασης σε σχέση με τον σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου παραβιάζουν τις αξίες στις οποίες βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, και να αντιδράσουν αναλόγως», επισημαίνουν οι ευρωβουλευτές. 

Εγκλήματα μίσους 
Τα μέλη του ΕΚ τονίζουν ότι θα πρέπει η ισχύουσα απόφαση-πλαίσιο του Συμβουλίου για την καταπολέμηση ορισμένων μορφών και εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας μέσω του ποινικού δικαίου να αναθεωρηθεί, προκειμένου να συμπεριληφθούν και άλλες μορφές εγκλημάτων λόγω προκατάληψης και πρακτικές υποκίνησης μίσους για λόγους σεξουαλικού προσανατολισμού και τράνς ταυτότητας φύλου. 

Πολιτικές κατά του εκφοβισμού στα σχολεία 
Στον τομέα της εκπαίδευσης, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να προαγάγει την ισότητα και την απαγόρευση των διακρίσεων λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού και τράνς ταυτότητας φύλου μέσω των προγραμμάτων της για τη νεολαία και την εκπαίδευση. Οφείλει επίσης «να διευκολύνει την ανταλλαγή ορθών πρακτικών μεταξύ των χωρών μελών στον τομέα της τυπικής εκπαίδευσης, μεταξύ άλλων όσον αφορά το διδακτικό υλικό και τις πολιτικές κατά του εκφοβισμού και κατά των διακρίσεων, μέσω της μη δεσμευτικής ανοικτής μεθόδου συντονισμού», σύμφωνα με το ψήφισμα. 

Τράνς
Σύμφωνα με τις ευρωβουλευτίνες-ές, «οι χώρες μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν ή να επανεξετάσουν τις διαδικασίες νομικής αναγνώρισης του τρανς φύλου με στόχο τον πλήρη σεβασμό του δικαιώματος των τράνς στην αξιοπρέπεια και τη σωματική ακεραιότητα», δηλαδή να αποκλείουν κάθε απαίτηση να υποβληθούν τα πρόσωπα αυτά σε στείρωση. Τα μέλη του ΕΚ υποστηρίζουν επίσης ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα πρέπει να συνεχίσει να καταβάλλει προσπάθειες στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας προκειμένου να αποσύρει τις διαταραχές τράνς ταυτότητας φύλου από τον κατάλογο των ψυχικών και  διαταραχών συμπεριφοράς. 

Οικογένεια και ελεύθερη κυκλοφορία 
Οι ευρωβουλευτίνες-ές υποστηρίζουν επίσης ότι «η Επιτροπή πρέπει να εκδώσει κατευθυντήριες γραμμές προκειμένου να διασφαλίσει την εφαρμογή της οδηγίας σχετικά με το δικαίωμα των πολιτισών-ών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τις-τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των χωρών μελών, καθώς και της οδηγίας σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης, ώστε να είναι σεβαστές όλες οι μορφές οικογένειας που αναγνωρίζονται επίσημα από το εθνικό δίκαιο των χωρών μελών». 

Διαδικασία: Μη νομοθετικό ψήφισμα 
Αναφ. : 20140203IPR34507 
Επαφή: Ειρήνη ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ Typos-el@europarl.europa.eu 


Την είδηση την βρήκαμε στις 4.2.14 από την europarl.europa.eu στην http://www.europarl.europa.eu/news/el/news-room/content/20140203IPR34507/html/%CE%A4%CE%AD%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B9%CF%82-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CF%89-%CF%83%CE%B5%CE%BE%CE%BF%CF%85%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%8D-%CE%B6%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%8D%CE%BD-%CE%BF%CE%B9-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%89%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%AD%CF%82

Η φωτογραφία είναι το έργο Άρτεμις και Καλλιστώ Diana and Callisto en Grisaille του Leandro Bassano

31 Ιαν 2014

Βελούδινο διαζύγιο κράτους – εκκλησίας


Δεν συνάδει με ένα σύγχρονο κοσμικό κράτος να προβλέπει το Σύνταγμα 'επικρατούσα θρησκεία'. Ούτε χρειάζεται η Εκκλησία κρατικούς νόμους για να κανονίσει τα του οίκου της. Χρειάζονται, αντίθετα, γενναίες αποφάσεις για ένα βελούδινο και επωφελές και για τις δύο πλευρές διαζύγιο. 

Η Βρετανία, αν και από τα ελάχιστα ευρωπαϊκά κράτη με επίσημη θρησκεία, χρηματοδοτεί ορισμένες μόνο δραστηριότητες της Αγγλικανικής Εκκλησίας, κυρίως εκπαίδευσης και συντήρησης ιστορικών κτιρίων. Επίσημη εκκλησία είχε και η Σουηδία μέχρι το 2000, οπότε και προχώρησε στο χωρισμό της από το κράτος και σε εκσυγχρονισμό του σχετικού θεσμικού πλαισίου. Τα παραδείγματα αυτά δείχνουν ότι είναι ανίσχυρο το επιχείρημα περί παράδοσης όσων επιμένουν να μην αλλάξει τίποτε στις σχέσεις κράτους-εκκλησίας στην Ελλάδα,όπου η "επικρατούσα θρησκεία" απολαύει προνομίων που εμποδίζουν την πλήρη απόλαυση της θρησκευτικής ελευθερίας και ισότητας. Την ίδια στιγμή, ο κρατικός εναγκαλισμός καταλήγει συχνά σε ασφυξία για την Εκκλησία και υποσκάπτει το διοικητικά αλλά και πνευματικά αναγκαίο αυτοδιοίκητό της. 

Οι πρόσφατες απειλές που εκτοξεύτηκαν από εκκλησιαστικώς αναρμόδια αλλά ισχυρά χείλη για αφορισμό όσων βουλευτών υπερψηφίσουν το σύμφωνο συμβίωσης για ομόφυλα ζευγάρια, η καθυστέρηση δημιουργίας αποτεφρωτηρίου νεκρών και οι απαράδεκτες για κοσμικό κράτος παραινέσεις υπέρ ή κατά πολιτικών ανάλογα με τα θρησκευτικά τους… φρονήματα είναι μερικά μόνο παραδείγματα, αποκαλυπτικά της εξωθεσμικής εξουσίας που προσπαθεί να ασκήσει η Εκκλησία· μιας εξουσίας ασύμβατης με το σύγχρονο ευρωπαϊκό συνταγματικό κεκτημένο. Από την άλλοι, νόμοι, δημιουργοί και εφαρμόστριες-ές τους προστατεύουν συχνά περισσότερο το εκκλησιαστικό καθεστώς παρά τη συνταγματικά κατοχυρωμένη θρησκευτική ελευθερία. Παράδειγμα, η πρόβλεψη θρησκευτικού όρκου στα δικαστήρια, στη Βουλή, στην Προεδρία της Δημοκρατίας, και η απαράδεκτηγια φιλελεύθερο κράτος καταδίκη του "Γέροντα Παστίτσιου" για καθύβριση θρησκεύματος. 

Και σε αυτό το πεδίο, η χειραφέτηση της ελληνικής κοινωνίας δεν αρκεί και δεν μπορεί να έρχεται μόνο από "έξω", από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Δεν συνάδει με ένα κοσμικό κράτος ούτε η επίκλησης της Αγίας Τριάδας στην προμετωπίδα του Συντάγματος ούτε το άρθρο 3 αυτού, που ενδύει συνταγματικά το κανονικό δίκαιο και φτάνει μέχρι την απαγόρευση της μετάφρασηςτης Αγίας Γραφής! Ούτε βέβαια χρειάζεται η Εκκλησία κρατικούς νόμους για να κανονίσει τα του οίκου της. Χρειάζονται, αντίθετα, γενναίες αποφάσεις για ένα βελούδινο και επωφελές και για τις δύο πλευρές διαζύγιο.


Την είδηση την βρήκαμε στις 31.1.14 από την εφημερίδα 'Εθνος, γραμμένη από την Λίνα Παπαδοπούλου Επ. καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου στο Τμήμα Νομικής του ΑΠΘ, στην http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22788&subid=2&pubid=63955914

18 Ιαν 2014

Η Annise Parker νυμφεύθηκε την εδώ 23 χρόνια συντρόφισά της


Οι εικόνες που έγιναν πρωτοσέλιδο στον Τύπο των Ην. Πολιτειών: 

η λεσβία δήμαρχος του Χιούστον νυμφεύθηκε την εδώ και εικοσιτρία χρόνια συντρόφισά της. Αλλά σχεδόν καμιά δεν νοιώθει προσβεβλημένη, ακόμη και το συντηρητικό Τέξας φαίνεται να χαίρεται γι 'αυτήν. 

Η εικόνα αυτή (δύο λεσβιών που νυμφεύονται) είναι συνηθισμένη στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου ο γάμος λεσβιών αναγνωρίζεται πλέον σε ομοσπονδιακό επίπεδο σε δεκαοκτώ από τις πενήντα πολιτείες. 

Οι δύο λεσβίες συντρόφισες περπατούν χέρι-χέρι προς την τελετάρχη που θα τις ενώσει και θα ευχηθεί λαμπρή ευτυχία. Αλλά το κλισέ του τύπου αυτού που έγινε στις 17.1.14 το βράδυ στο Παλμ Σπρινγκς, της Καλιφόρνια, έκλεψε την προσοχή της κοινωνίας των Ην. Πολιτειών επειδή η μία από τις δύο λεσβίες που φωτογραφήθηκαν δεν ήταν άλλη από τη δημαρχίνα του Χιούστον. 

Η λεσβία Annise Parker που ανήκει στο Δημοκρατικό κόμμα μπορεί κάλλιστα να κερδίσει την εμπιστοσύνη των Tεξανίδων για περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια, χωρίς να υπάρχει πια μυστήριο για το σεξουαλικό προσανατολισμό της, και να γίνει η πρώτη ανοιχτά λεσβία δημαρχίνα της μεγαλούπολης των Ην. Πολιτειών. 

Τέλος ο γάμος της με αυτήν που μοιράστηκε τη ζωή της για είκοσι τρία χρόνια δεν ήταν προφανής για πολλές Αμερικανίδες.


Την είδηση την βρήκαμε στις 18.1.14 και τη μεταφράσαμε από την huffingtonpost.fr  στην http://www.huffingtonpost.fr/2014/01/18/texas-mariage-gay-houston_n_4621757.html

15 Ιαν 2014

Η Yachen Xing είναι μοντέλο ανδρικών ρούχων


H 23χρονη Yachen Xing είναι ένα από τα πιο πετυχημένα μοντέλα στην Κορέα και οφείλει μεγάλο μέρος της επιτυχίας της στο γεγονός ότι είναι κορίτσι. 



Στις φωτογραφίες της η Yachen είναι ντυμένη με αντρικά ρούχα και έχει κοντά μαλλιά. 




Στις εικόνες που αποτυπώνουν ένα σκυθρωπό αγόρι με εντυπωσιακά χαρακτηριστικά δυσκολεύεται να διακρίνει καμιά αν είναι κορίτσι ή αγόρι.




Η Yachen σπουδάζει animation στη Σχολή Καλών Τεχνών και εκπροσωπεί την ομάδα μπάσκετ γυναικών της σχολής. 





Την είδηση την βρήκαμε στις 15.1.14 από την iefimerida.gr στην http://www.iefimerida.gr/node/139004#ixzz2qU3Q1IFf